Ta multimedialna, immersyjna instalacja generuje obraz na podstawie dźwięków wydobywanych z akustycznych instrumentów znajdujących się w przestrzeni. Do testów wykorzystano między innymi bongosy, handpan oraz grzechotkę. Widz lub uczestnik może uruchamiać warstwę wizualną poprzez grę na instrumentach, a powstający dźwięk staje się bezpośrednim impulsem dla obrazu.
Do rejestracji sygnału wykorzystano mikrofon o charakterystyce kierunkowej, skierowany na instrumenty. Takie rozwiązanie pozwala ograniczyć wpływ przypadkowych dźwięków obecnych w pomieszczeniu i skupić reakcję systemu na świadomym działaniu wykonawcy. Instalacja tworzy więc przestrzeń dialogu między gestem, dźwiękiem i obrazem.
Warstwa wizualna składa się z abstrakcyjnych form, których kolor, kształt, ruch i intensywność zmieniają się automatycznie na podstawie analizy sygnału muzycznego. Rytm uderzeń, długość wybrzmiewania, głośność oraz charakter brzmienia instrumentów wpływają na zachowanie kompozycji. Obraz staje się wizualną odpowiedzią na fizyczny gest i akustyczną energię.
Praca łączy tradycyjne, cielesne doświadczenie gry na instrumentach z cyfrowym systemem generowania obrazu. Dzięki temu powstaje instalacja, która ma charakter zarówno performatywny, jak i interaktywny. Uczestnik może obserwować, jak jego działania dźwiękowe natychmiast przekształcają przestrzeń wizualną, tworząc zmienny, audiowizualny organizm.
Realizacja powstała jako efekt projektu „Integracja sztuki i nowoczesnych technologii – rozwój kompetencji w zakresie AI, dźwięku i wideo”, objętego wsparciem w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności. Praca została sfinansowana ze środków tego projektu KPO, współfinansowanego przez Unię Europejską NextGenerationEU, w ramach inwestycji A2.5.1: Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju.
