Dwanaście wariantów jednego portretu

„Rozszczepienia” to cykl dwunastu prac powstałych z jednego portretu wykonanego w technice analogowej. Wszystkie obrazy mają ten sam punkt wyjścia, ale każdy z nich prowadzi w inną stronę. Jeden zapis fotograficzny zostaje rozbity na dwanaście odmiennych wariantów, dwanaście możliwych interpretacji tej samej twarzy, tego samego kadru i tego samego momentu.

Projekt bada granicę między fotografią a obrazem. Portret, który w swojej pierwotnej postaci mógłby być rozumiany jako zapis wyglądu konkretnej osoby, zostaje poddany daleko idącym przekształceniom. Autor ingeruje w kolorystykę zdjęcia, wzmacnia kontrasty, zmienia relacje barwne i wprowadza wyraźne podziały kompozycyjne. Fotografia przestaje być wyłącznie dokumentem. Staje się przestrzenią eksperymentu z kolorem, formą, rytmem i znaczeniem obrazu.

W części prac widoczne są inspiracje językiem abstrakcji geometrycznej i malarstwa nowoczesnego. Można odnaleźć tu odniesienia do twórczości Pieta Mondriana, Marka Rothki, Kazimierza Malewicza i Kajetana Sosnowskiego, do geometrii, płaszczyzny, barwnych pól, prostych układów kompozycyjnych i redukcji formy. Nie są to jednak kopie ani bezpośrednie cytaty. To autorska interpretacja tych inspiracji, przeniesiona na obszar fotografii i cyfrowego przetworzenia obrazu.

W innych wariantach cyklu autor rozwija własne rozwiązania formalne. Sprawdza, jak daleko można przekształcić fotografię, aby nadal pozostała portretem. Twarz jest wciąż obecna, ale za każdym razem ujawnia się inaczej. Czasem pozostaje czytelna i rozpoznawalna, czasem zostaje częściowo ukryta przez kolor, podział, kontrast lub płaszczyznę. Portret nie znika, lecz ulega rozszczepieniu, na wersje, stany, nastroje i możliwości.

Cykl „Rozszczepienia” opowiada o zmienności patrzenia. Pokazuje, że obraz fotograficzny nie musi być traktowany jako ostateczny zapis rzeczywistości. Może stać się materiałem do dalszej pracy — podobnie jak farba, papier, światło czy powierzchnia płótna. Jeden analogowy portret zostaje przekształcony w serię obrazów, które łączą fotografię, malarstwo, abstrakcję i osobisty gest autora.

Projekt jest również refleksją nad tożsamością obrazu. Skoro ten sam portret może przyjąć dwanaście różnych form, to żadna z nich nie jest jedyną możliwą wersją. Każda odsłona ujawnia inny sposób widzenia, inną temperaturę emocjonalną i inną relację między twarzą a kompozycją. W tym sensie „Rozszczepienia” nie są tylko serią przetworzonych fotografii, ale próbą pokazania, że obraz, podobnie jak pamięć i percepcja, może istnieć równocześnie w wielu wariantach.

Cykl „Rozszczepienia. Dwanaście wariantów jednego portretu” powstał jako efekt projektu „Integracja sztuki i nowoczesnych technologii – rozwój kompetencji w zakresie AI, dźwięku i wideo”, realizowanego w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, komponent Odporność i konkurencyjność gospodarki, inwestycja A2.5.1: Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju.

Realizacja została sfinansowana ze środków tego projektu KPO, współfinansowanego przez Unię Europejską NextGenerationEU.