Multimedialna, immersyjna instalacja, która generuje obraz na podstawie dźwięków otoczenia rejestrowanych przez mikrofon o charakterystyce dookólnej. W przeciwieństwie do prac opartych na wcześniej przygotowanej lub wykonywanej muzyce, tutaj źródłem obrazu staje się obecność odbiorcy i jego głos. Mikrofon jest integralnym elementem instalacji, a dźwięk wypowiadany w przestrzeni bezpośrednio wpływa na powstawanie i zachowanie obrazu.
Warstwa wizualna zbudowana jest z kompozycji autorskich fotografii. Ich kolor, kształt, ruch i sposób pojawiania się na ekranie zmieniają się automatycznie na skutek analizy sygnału audio. Instalacja reaguje na mowę, oddech, szmer, śpiew lub inne dźwięki obecne w pomieszczeniu. Gdy panuje cisza, obraz nie powstaje — na ekranie widoczny jest jedynie niewielki znacznik w lewym dolnym rogu, sygnalizujący, że system działa i czeka na impuls.
Odbiorca zostaje zachęcony do mówienia do mikrofonu. W momencie pojawienia się dźwięku na ekranie zaczyna tworzyć się obraz. Gdy dźwięk zanika, kompozycja stopniowo wygasa. Praca wprowadza więc bardzo wyraźną zależność między działaniem widza a istnieniem obrazu. Obraz nie jest dany z góry, musi zostać wywołany, niemal przywołany głosem.
Instalacja podejmuje temat obecności, komunikacji i sprawczości odbiorcy. Głos staje się narzędziem tworzenia obrazu, a fotografia zostaje przeniesiona w obszar interaktywnego, czasowego doświadczenia. Widz nie tylko patrzy, ale współtworzy dzieło poprzez swoją obecność akustyczną.
Praca powstała w ramach projektu „Integracja sztuki i nowoczesnych technologii – rozwój kompetencji w zakresie AI, dźwięku i wideo”, realizowanego dzięki wsparciu Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności. Została sfinansowana ze środków tego projektu KPO, współfinansowanego przez Unię Europejską NextGenerationEU, w ramach inwestycji A2.5.1.
